قلبی شکست و دور و برش را خدا گرفت
نقاره می زنند . . . مریضی شفا گرفت
دیدی که سنگ در دل آیینه آب شد
دیدی که آب حاجت آیینه را گرفت
خورشید و آمد و به ضریح تو سجده کرد
اینجا برای صبح خودش روشنا گرفت
پیغمبری رسید و در این صحن پر ز نور
در هر رواق خلوت غار حرا گرفت
از آن طرف فرشته ای از آسمان رسید
پروانه وار گشت و سلام مرا گرفت
زیر پرش نهاد و به سمت خدا پرید
تقدیم حق نمود و سپس ارتقا گرفت
چشمی کنار این همه باور نشست و بعد
عکسی به یادگار از این صحنه ها گرفت
دارم قدم قدم به تو نزدیک می شوم
شعرم تمام فاصله ها را فرا گرفت
دارم به سمت پنجره فولاد می روم
جایی که دل شکست و مریضی شفا گرفت...
پ.ن:
بی نظیره؟ نه!؟
خدایاااااااااااااااااااااااااااااااااا دلم مشهد می خواد
6:30 صبح
سر كوچه
3 تا بوديم
خنديديم
بي خيال
شايد هم . . .
.....................................
6:45
توي اتوبوس
6 تا هستند
مي خندند
بهشون می خنديم
به لباسهاي يه دستشون
به حرف زدن با ايما و اشاره شون
اما توجهي نمی کنند
اصلا نمی فهمند
نه به ما اعتنا می کنند
نه به هيچ كدوم از مسافراي اتوبوس
نه به اتفاقات دور و برشون
باز هم مي خندند
از ته دل
اما در نهايت سكوت
واي خداي من ...
نكنه اينها ...
...................................
تا مدرسه فقط خدا رو شكر کردم
پ.ن:
1)اين متن بر اساس يك داستان واقعي است.
2)خدايا منو ببخش
3)خدا گر ز حكمت ببند دري ز رحمت گشايد {هزاران} در ديگري
۴)روزمون مبارک
شاید مرموزترین کلمه ی عالم باشد
راستی این "انسان" که می گویند کیست؟
کسی که با کوهی از غم به همه ی دنیا لبخند بزند؟
و وانمود کند که شادترین است
و همه به او حسادت بورزند
و هیچ گاه نفهمند
"چه رنجی می کشد آن کس که انسان است"
یا شاید . . .
آسمانی است
آسمانی که هست
نه
اصلا ببینم این "انسان " وجود خارجی هم دارد؟
یا مثل خیلی چیزهای دیگر "الان" به " ای کاش " ها پیوسته
ـ ای کاش
ـ نه نه نه
این بار به حرف دلت گوش کن
اگرچه قفل این"ای کاش" ها به دست خداوند نبوده
ولی یقین بدار که همه ی کلید ها به دست اوست
منصف باش . . .
دوریم
نه از هم
بلکه با هم
با هم از "خدا " دوریم
او منتظر است
یادت باشد همیشه: "خیلی زود دیر می شود"
پ.ن:
۱)چقدر آدمها مرموزند 
شاید یک عمر برای شناخت یک نفر هم خیلی کم باشه
البته به قول یه بزرگی:"وقتی خودت رو شناختی اون وقت بدون همه رو شناختی."
۲)آنگاه که دوست داری کسی به یاد تو باشد به یاد من باش که من همیشه با تو هستم(۱۵۲ بقره)
...
این چند شب به آسمان نگاه کردی؟
دستان نیلگونش ماه شب اول را طلب میکند
برای اعلام پایان مهمانی
حالا که مهمانی خداوند تمام شده . . .
اگر ماه را دیدی
ـ ماه را که نه ـ
ولی
"روی ماه خداوند را ببوس"
۱)خودم
۲)عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
۳)عید سعید فطر مبارک
سبدی دارم در دست
می روم سوی خدا
یا علی می گویم
می روم تا درگه نور و امید
تا به جایی که ملک ره نبرد
می روم سوی خدا
سوی حق
سوی اُمید
چون قرارم امشب است
می روم تا که به من تازه براتی بدهند
می روم تا در ِ رحم
می زنم در با اشک
و قسم می دهم او را از دل
به هم او
به محمّد
به علی
به فاطمه
به چهارده آينه ي نور خدا
به قائم
و به نور ...
تا که مرا ره بدهد
به سوی نور
به چشمه غسل ذنوب
سبدم را به ملائک دادند
می برندش تا در ِ لطف خدا
حال ...
من منتظرم در ره عشق
و دعا میکنم امشب همه را
زیر لب ذکر خدا میگویم
تشنگی را زدهان دور کنم من با اشک
آری. . .
نور آمد
و ملائک سبدم آوردند
لبالب از رحم
سرریز از نور و کرم
و چه زیبا با نرگس فردوس پوشانیده شده
شکری می گویم به خدا
می نوشم آب حیات
با دل و جان آن مبارک سحر آمد
و ز گلدسته دل بانگ اذان می شنوم
نیست خدائی جز او ...
نیست خدائی جز او
آری
صبح شد
و سبکبال ز جا بر می خیزم به خدا
پ.ن:
۱)یاد بگیر ...
یک چهارم توئه
۲)شاعر رو نمیشناسم ولی دستش درد نکنه عجب سروده
۳)موقع قرآن سر گرفتن خیلی خیلی التماس دعا
۴)ای گم شده در راه بیا خانه ی مولا این خانه ی عشق است شفاخانه ی مولا
هر درد که داری در این خانه بزن در داروی تو باشد به دواخانه ی مولا
کج کن ره کج را بیا راست از این راه این راه بود راه در خانه ی مولا